Θέση

Θέση της Ιεράς Μονής

Παρακάμπτοντας τον κεντρικό περιφερειακό δρόμο που περιμετρικά ενώνει όλο το καταπράσινο νησί της Θάσου, στο 14ο χιλιόμετρο από Πρίνο προς Λιμενάρια και ακριβώς στο ύψος της γέφυρας που βρίσκεται στη είσοδο της Σκάλας Μαριών, συναντούμε την αρχή ενός άλλου καλοφτιαγμένου δρόμου, που ακολουθώντας μια ομαλή ανηφοριά για 11 χιλιόμετρα προς το εσωτερικό του νησιού, φθάνει στο όμορφο και γραφικότατο χωριό της Θάσου τις Μαριές.

Μακραίωνη και σημαντική η ζωή και αυτού του χωριού, με έντονη παρουσία στην πολιτιστική, οικονομική και ιστορική φυσιογνωμία του νησιού. Ιδιαίτερο καύχημά του είναι ότι εδώ γεννήθηκε ο 14ετής νεομάρτυρας Ιωάννης (το ραφτόπουλο) που μαρτύρησε στην Κωνσταντινούπολη το 1652. Ακριβώς στο 6.5 χιλιόμετρο του δρόμου αυτού που οδηγεί στις Μαριές, αρχίζει ένας νέος στενός αλλά αρκετά καλοδιατηρημένος χωματόδρομος, που ακολουθώντας τον για 800 μ. προς το Βορρά φθάνουμε στο μικρό αλλά πανέμορφο μοναστήρι της ΚΟΙΜΗΣΕΩΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ.

Όλη η περιοχή είναι θαυμάσια. Η «συνύπαρξη» των λιόδεντρων και των πεύκων και ο εκφραστικός συνδυασμός τους με τη λουλουδιασμένη φύση και την απεραντoσύνη του πράσινου, κάνει να ριγεί από ευχαρίστηση κάθε φυσιολάτρης της περιοχής. Μοναδική παραφωνία προς τη μαγευτικότητα του τοπίου αποτελεί το μικρό, ευτυχώς, τμήμα του καμένου δάσους που βρίσκεται απέναντι και νοτιοανατολικά προς το μοναστήρι θυμίζοντας την πρόσφατη τραγωδία της πυρκαγιάς.

Η μοναστική αγιορείτικη πολιτεία με κορώνα της τον πανύψηλο Άθωνα, που βρίσκεται ακριβώς απέναντι και νοτιοανατολικά, δίνει μια ιδιαίτερη μαγεία στο τοπίο και βοηθάει τον ευλαβή προσκυνητή του μοναστηριού να νιώσει καλύτερα την ιερότητα του χώρου ατενίζοντας, έστω και από μακριά, το πανέμορφο εκείνο περιβόλι της Παναγίας.

Όντας ζωντανό εργοτάξιο τα τελευταία χρόνια το μοναστήρι, δεν είναι εύκολο να περιγράψει κανείς τις κτιριακές εγκαταστάσεις του και τη «μορφή» του, αφού κάθε χρόνο αλλάζει αυτή με την προσθήκη νέων κτισμάτων ή την ωραιοποίηση των παλαιοτέρων απ’ αυτά. Πάντως σήμερα, εκτός από τον κεντρικό ναό που είναι αφιερωμένος στην Κοίμηση της Υπεραγίας Θεοτόκου, υπάρχει μισολοκληρωμένη, τουλάχιστον η βορεινή πλευρά των κτισμάτων της μονής, στην οποία βρίσκονται τα κελιά των μοναχών, η βιβλιοθήκη και το πανέμορφο εκκλησάκι του Τιμίου Προδρόμου που είναι πράγματι ένα σωστό κομψοτέχνημα. Υπάρχει ακόμα ένα ανεξάρτητο κτίσμα στα δεξιά της εισόδου της μονής όπου στεγάζεται το μαγειρείο, ο ξενώνας και τα δωμάτια, στα οποία φιλοξενήθηκαν προσωρινά και οι υπέργηρες μοναχές της μονής του Αγίου Παντελεήμονος Θάσου με την ηγουμένη αυτών, γερόντισσα Φιλοθέη, μέχρις ότου εγκαταστάθηκαν οριστικά στις εγκαταστάσεις της μονής. Τέλος, στη νοτιοανατολική πλευρά της μονής, αριστερά της εισόδου αυτής, ολοκληρώθηκε τα Χριστούγεννα 1989 η ανέγερση μιας θαυμάσιας αίθουσας υποδοχής των προσκυνητών που θα παίζει το ρόλο του αρχονταρικίου.

Η είσοδος του μοναστηριού είναι αρκετά εντυπωσιακή. Μια πραγματικά τεράστια σιδερένια εξώπορτα οδηγεί σε μια όμορφη, περιποιημένη αυλή που απλώνεται σε λωρίδες ανάμεσα σε πεζούλια γεμάτα με λουλούδια. Σε δυο τρία σημεία της είναι σκεπασμένη με πλούσιες και σκιερές κληματαριές, κάτω απ’ τις οποίες στα όμορφα καλοκαιριάτικα δειλινά γίνεται με κατάνυξη το Απόδειπνο. Στο βάθος της αυλής λίγο πριν από την Εκκλησία και προς τα νότια αυτής, μια πέτρινη παραδοσιακή βρύση, χωρίς ιδιαίτερα στολίδια, τρέχει ελεύθερη σα ζαρκάδι χωρίς ποτέ να σταματάει… Εδώ κάθε φορά που γίνεται αγρυπνία στο μοναστήρι αλλά και κάθε φορά που το «τυπικό» της Εκκλησίας το καλεί, ψάλλεται ο μικρός Αγιασμός που «ισοκρατείται» από το αέναο κελάρισμα του νερού.

Πηγή Ιστορικού Ιεράς Μονής: Ιερά Μητρόπολη Φιλίππων, Νεαπόλεως & Θάσου

 

Μοιράσου